Tokat shqiptare - midis osmanëve dhe evropianëve 1876-1878

Abstract

Ndërkohë që fuqia ushtarake dhe politike e Perandorisë Osmane në Ballkan po zbehej ndjeshëm, territoret shqiptare të ndara në katër vilajete u përballën me rrezikun e copëtimit nga shtetet fqinje të sapoformuara, nën ndikimin e interesave të fuqive të mëdha, veçanërisht të Rusisë dhe të Austro-Hungarisë. Pas Luftës së Krimesë dhe ringritjes së politikës pansllaviste, rivalitetet e reja gjeopolitike sollën një valë ndërhyrjesh diplomatike që shënuan fillimin e procesit të gjymtimit të trojeve shqiptare. Paragjykimet fetare ndaj shqiptarëve dhe vonesa e Rilindjes Kombëtare i lanë ata të pambrojtur në arenën ndërkombëtare. Në këtë mjedis kompleks politik e diplomatik, përpjekjet për vetorganizim kombëtar kulmuan me Lidhjen Shqiptare të Prizrenit (1878), duke shënuar zanafillën e Çështjes Shqiptare.